Love Letter | ถามรักจากสายลม (1995)

      Comments Off on Love Letter | ถามรักจากสายลม (1995)

Love Letter (1995)

วันนี้เราจะพาทุกคนไปดู เว็บหนังHD ระหว่าง “ความรัก” กับ “ความทรงจำ” เราให้คุณค่ากับสิ่งไหนมากกว่า?  นี้เป็นคำถามสำคัญคำถามหนึ่งที่ได้มาจาก Love letter  แต่มันตอบยากเสียเหลือเกินเพราะหลายครั้งด้วยกัน ความรักมักซ้อนทับอยู่บนความทรงจำอยู่เสมอ

Love letter ภาพยนตร์แนว Drama ดราม่า เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ได้ผู้กำกับของ ชุนจิ อิวาอิ ที่ออกฉายในช่วง 1995 เป็นเรื่องราวที่บอกเล่าถึงการก้าวข้ามความเจ็บปวดของชีวิตจากตัวละครหลักทั้งสองในเรื่อง ทำให้หนังเรื่องนี้เป็นหนังรักโรแมนติกที่พูดถึงการแอบรัก ความรู้สึกถวิลหาอดีต รวมถึงการเติบโตผ่านช่วงสำคัญของชีวิต ที่หลายๆคน ยกให้เป็นภาพยนตร์ในดวงใจ 

Love Letter Love Letter

หนังเปิดเรื่องมาด้วยภาพของผู้หญิงคนหนึ่งที่นอนเสียใจอย่างเดียวดายอยู่บนกองหิมะที่ขาวโพลน เธอมีชื่อว่า วาตานาเบะ ฮิโรโกะ หญิงสาวผู้ซึ่งสูญเสียสามีที่เพิ่งแต่งงานกันได้ไม่นาน จากอุบัติเหตุพลัดตกจากภูเขาระหว่างที่ไปปีนเขา และเธอกำลังเดินทางเพื่อไปรำลึกวันครบรอบการเสียชีวิตของ ฟูจิอิ อิทสึกิ ที่บ้านพ่อแม่ของสามีเธอ ซึ่งหนังใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีช่วงต้นเรื่องถ่ายทอดความรู้สึกของฮิโรโกะ ที่ยังไม่สามารถปล่อยวางจากคนรักได้อย่างแยบยล แม้เวลาจะผ่านไปนานถึงสองปี แต่เธอก็ยังไม่สามารถทำใจกับการสูญเสียสามีของตัวเองได้ แต่ก็ต้องกดความรู้สึกนี้ไว้ข้างใน รอยยิ้มของเธอที่เราเห็นจึงแฝงไว้ด้วยความเศร้าสร้อยอยู่ลึก

Love Letter

ไม่เพียงแต่ฮิโรโกะเท่านั้นที่ไม่สามารถปล่อยวางจากคนที่รักได้ เราจะเห็นตัวละครในเรื่อง ทั้งเพื่อนสนิทของแม่ ของสามีเธอก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน แม้จะทำปากแข็งบอกไม่ได้คิดอะไรก็ตาม โดยจะเห็นได้จากการที่พวกเขายังคงเก็บห้องของลูฏชายเอาไว้ในสภาพเดิม ราวกับว่ารอวักวันหนึ่งเขาจะกลับมา สิ่งที่ช่วยให้ประเด็นนี้ชัดเจนขึ้นคือการที่ ฮิโระโก เขียนจดหมายส่งไปให้สามีเธอตามที่อยู่เดิมที่ได้มาจากหนังสือรุ่น ตอนเขาเรียนนจบชั้นมัธยมปลาย ซึ่งอยู่ในเมืองโอตารุ จังหวัดฮอกไกโด โดยบ้านหลังเดิมของเขานั้นถูกเวนคืนไปทำเป็นทางหลวงนานแล้ว โดยข้อความในจดหมายนั้นมีใจความสั้นๆ ว่า “ฟูจิอิ อิทสึกิ ที่รัก คุณเป็นอย่างไรบ้าง ฉัน วาตานาเนะ ฮิโรโกะ สบายดี” เธอเลือกที่จะส่งจดหมายนี้ไปยังสถานที่ที่ไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว เพราะว่าหวังแค่ว่าจดหมายฉบับนั้นจะถูกส่งไปถึงมือสามีเธอที่อยู่บนสวรรค์ แต่ชีวิตก็มีเรื่องไม่คาดคิดอยู่เสมอ เมื่อจดหมายนั้นถูกเขียนตอบกลับมา และชื่อของผู้ที่ส่งจดหมายกลับมาหาฮิโรโกะนั้น จ่าหน้าซองว่าจาก “ฟูจิอิ อิทสึกิ” ซึ่งเป็นชื่อสามีของเธอนั่นเอง

บรรยากาศ ภาพ แสง เพลงประกอบ ทุกอย่างล้วนลงตัวไปหมด โทนสีของภาพจะออกไปทางสีฟ้า หนาวๆ เหงาๆ แต่พอหนังเล่าไปทางฝั่งของ ฟูจิอิ อิทสึกิ โทนหนังก็จะออกเป็นสีเหลือจากแสงแดดอ่อนๆ ที่ส่องเข้ามาสะท้อนถึงความอบอุ่น โทนหนังจะค่อยๆซึมเราไปเรื่อยๆ ให้ดื่มด่ำและเนื้อหาสองสาวที่แลกเปลี่ยนเรื่องราวถึงผู้ชายคนเดียวกัน แต่ฮิโรโกะ จะเป็นฝ่ายถามมากกว่า แต่การถามของฮิโรโกะนั้น กลับการเป็นการรื้อฟื้นความทรงจำของฟูจิอิหญิงด้วยเช่นกัน เป็น หนังรัก ที่เรียกได้ว่ามันเป็นหนังรักรสขม ที่ปลูกต้นเศร้าภายในตัวคนดู ไม่ได้ให้ผลทันทีที่ภาพขึ้นจอแต่ยังคงอยู่แม้หนังจะจบไป และต้นเศร้าที่ว่าผลิดอกอารมณ์หน่วงอย่างช้าๆ กัดกินหัวใจแต่ก็ประทับใจอยู่ในคราวเดียว ไม่แปลกใจเลยว่าหนังเรื่องนี้คือหนังรักในตำนานของญี่ปุ่นแท้จริงที่เขาเล่าลือกัน